هشت از ده

برای هر کارش دلیلی هست.حتما...

داشتم فکر می کردم که بدترین طوری که کسی می تواند یک مفهوم را در ذهن آدم خراب کند٬ این است که آن را بد تبلیغ کند. در مورد تبلیغ دین٬ این بد تبلیغ کردن می تواند از روی غرض ورزی باشد-که نمونه اش را شاید بتوان در تحریف هایی که در دین انجام شده٬و شاید خیلی از مفاهیمی که ما خیلی راحت و بی سؤال به نام دین به ارث می بریم از این دسته باشند٬دید- و یا از روی نادانی و کژ فهمی و بی سلیقگی. دومی را احتمالا بهتر درک می کنیم. احترام آن اقلیت اهل فکر و روشن دل و نیک اندیش روحانیت به جای خود٬ اما شاید اگر انتگرال خدمت و خیانت این قشر به دین را بگیری٬ جواب ...

مثلا کسی اگر بخواهد اسلام را صرفا از پای منبر این دوستان بشناسد٬ احتمالا فکر می کند نیمی از مباحث مطرح در اسلام مربوط به رابطه ی زن و مرد و تقوای نگاه و پوشش و راه های جلوگیری از فساد و ... می شود. در حالی که در قرآن فقط چند آیه به صورتی اجمالی به چنین مسائلی می پردازند. شاید اگر تعداد آیاتی که به رابطه ی انسان و خدا٬ نقش دین در زندگی٬ روابط اجتماعی انسان ها و دنیای پس از مرگ و ... می پردازد٬ را مقایسه کنی٬ می بینی که مسائلی که باب سخن اکثر مبلغان دین است٬ مسائلی به نسبت  بسیار جزئی و کوچک هستند. 

بدی ماجرا آن است که تأثیر گذاری این گروه روی برداشت هایی که از دین می شود٬ به خاطر این که اصولا نقش و وظیفه شان تبلیغ است٬ اصلا کم نیست.

جمله ای است از یکی از بزرگان دین که:«دعوت کننده ی مردم باشید٬ با چیزی به غیر از زبان هایتان.»

آیات زیر داستان آفرینش انسان است.

پدرم روضه ی رضوان به دو گندم بفروخت

من چرا ملک جهان را به جوی نفروشم...

-----------------------------------------------------------------------------------

و چون پروردگار تو به فرشتگان گفت:« من در زمین جانشینى خواهم گماشت»٬ [فرشتگان] گفتند :«آیا در آن کسى را مى‏گمارى که در آن فساد انگیزد٬ و خونها بریزد؟ و حال آنکه ما با ستایش تو٬ [تو را] تنزیه مى‏کنیم؛ و به تقدیست مى‏پردازیم.» فرمود:« من چیزى مى‏دانم که شما نمى‏دانید .»

و [خدا] همه [معانى] نامها را به آدم آموخت؛‏سپس آنها را بر فرشتگان عرضه نمود و فرمود:« اگر راست مى‏گویید٬ از اسامى اینها به من خبر دهید.»

گفتند:«منزهى تو! ما را جز آنچه [خود] به ما آموخته‏اى٬ هیچ دانشى نیست؛ تویى داناى حکیم.»

فرمود:« اى آدم ایشان را از اسامى آنان خبر ده.» و چون [آدم] ایشان را از اسماءشان خبر داد٬ فرمود:« آیا به شما نگفتم که من نهفته ی آسمانها و زمین را مى‏دانم؛ و آنچه را آشکار مى‏کنید و آنچه را پنهان مى‏داشتید مى‏دانم؟»

و چون فرشتگان را فرمودیم:«براى آدم سجده کنید»٬ پس بجز ابلیس- که سر باز زد و کبر ورزید و از کافران شد- [همه] به سجده درافتادند.

و گفتیم:«اى آدم خود و همسرت در این باغ سکونت گیر[ید]؛ و از هر کجاى آن خواهید فراوان بخورید؛ و[لى] به این درخت نزدیک نشوید٬ که از ستمکاران خواهید بود.»

پس شیطان هر دو را از آن بلغزانید؛ و از آنچه در آن بودند ایشان را به درآورد؛ و فرمودیم :«فرود آیید٬ شما دشمن همدیگرید؛  و براى شما در زمین قرارگاه٬ و تا چندى برخوردارى خواهد بود.»

سپس آدم از پروردگارش کلماتى را دریافت نمود؛ و [خدا] بر او ببخشود؛ آرى٬ او[ست که] توبه‏پذیر مهربان است.

[آیات ۳۰ تا ۳۷ سوره ی بقره]

  
نویسنده : هادی ; ساعت ٩:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٩/۱۸
تگ ها :